Διαβάστε το Σεληνιακό Τοπίο
Για τους φωτογράφους βαθέος ουρανού, το φως του φεγγαριού μπορεί να φαίνεται σαν εισβολέας· για τους παρατηρητικούς ταξιδιώτες, η Σελήνη είναι ο πλησιέστερος εξωγήινος κόσμος στον ουρανό μας, χαραγμένος με ορεινά πρανή τεσσάρων χιλιομέτρων, βασαλτικές θάλασσες και σκιές χαμηλής γωνίας που μετατοπίζονται ορατά μέσα σε μία ώρα στο προσοφθάλμιο.
Γιατί η Πανσέληνος Ισοπεδώνει τους Κρατήρες και οι Φάσεις του Πρώτου Τετάρτου τους Αναδεικνύουν
Οι πρωτάρηδες κάτοχοι τηλεσκοπίου σχεδόν πάντα στρέφουν πρώτα το όργανο στην Πανσέληνο, περιμένοντας έντονο θέαμα, και συναντούν μόνο εκθαμβωτική λάμψη και περίεργα επίπεδη τοπογραφία. Στην Πανσέληνο, το ηλιακό φως πέφτει σχεδόν κάθετα στην εγγύς πλευρά της Σελήνης, εξαφανίζοντας τις σκιές μέσα στα τοιχώματα των κρατήρων, όπως ο σκληρός μεσημεριανός ήλιος πάνω από ένα φαράγγι. Οι μοναδικές εξαιρέσεις κατά την Πανσέληνο είναι τα λαμπρά συστήματα εκτινασσόμενων ακτινών που εκτείνονται εκατοντάδες χιλιόμετρα από νεαρούς κρατήρες πρόσκρουσης, όπως ο Tycho στα νότια υψίπεδα και ο Copernicus στον Oceanus Procellarum.
Για τρισδιάστατο ανάγλυφο, παρατηρήστε κατά μήκος του φωτοσκιερού ορίου της Σελήνης, του κινούμενου ορίου αυγής ή σούρουπου που χωρίζει τα φωτισμένα από τα σκοτεινά ημισφαίρια. Μεταξύ της 4ης και της 10ης ημέρας μετά τη Νέα Σελήνη (από αυξανόμενη ημισέληνο έως αυξανόμενη κυρτή σελήνη), το χαμηλό, εφαπτόμενο ηλιακό φως ρίχνει οδοντωτές μαύρες σκιές αιχμηρών κορυφών πάνω στα βασαλτικά πεδία, φωτίζοντας μεμονωμένες κεντρικές κορυφές πριν ο πυθμένας των κρατήρων δει την ανατολή.
Η Mare Crisium και ο κρατήρας Da Vinci, με τη λάμψη του φωτός της Γης (earthshine) πάνω από τους ορίζοντες του λυκόφωτος.
Montes Apenninus, Archimedes, Plato και η νότια αλυσίδα κρατήρων.
Sinus Iridum («Κόλπος των Ουράνιων Τόξων»), Clavius και τα βαθμιδωτά τοιχώματα του Copernicus.
Οι σκιές του ηλιοβασιλέματος αντιστρέφονται πάνω από τη Mare Imbrium πριν από την αυγή.
Τέσσερα Σεληνογραφικά Ορόσημα για Ταξιδιωτικά Τηλεσκόπια και Κιάλια
Ακόμη και με κιάλια 10x50 σταθεροποιημένα στα χέρια, διακρίνονται οι σκοτεινές ηφαιστειακές maria (αρχαίες πεδιάδες από βασάλτη που σχηματίστηκαν πριν από 3,1 έως 3,9 δισεκατομμύρια χρόνια) από τα φωτεινά ανορθωσιτικά υψίπεδα. Προσθέστε ένα συμπαγές τηλεσκόπιο σε τρίποδο ή ένα διοπτρικό 70mm–90mm σε μεγέθυνση 60x έως 120x, για να εντοπίσετε αυτά τα τέσσερα αξιοθέατα:
- Mare Crisium (Θάλασσα των Κρίσεων): Απομονωμένη ωοειδής λεκάνη κοντά στο βορειοανατολικό άκρο, πλάτους 555 km, εμφανής στα κιάλια μόλις τρία βράδια μετά τη Νέα Σελήνη και ξανά, καθώς το ηλιοβασίλεμα τη διασχίζει λίγο μετά την Πανσέληνο.
- Montes Apenninus: Μια τραχιά τοξοειδής οροσειρά μήκους 600 χιλιομέτρων που συνορεύει με τη νοτιοανατολική Mare Imbrium και υψώνεται σχεδόν 5.000 μέτρα πάνω από το πεδίο λάβας· ο Apollo 15 προσεδαφίστηκε κοντά στο Hadley Rille, στη βόρεια βάση της.
- Rupes Recta (Το Ευθύ Τείχος): Βρίσκεται στη Mare Nubium γύρω στην 8η ημέρα. Αυτό το 110 χιλιομέτρων γραμμικό ρήγμα πέφτει 300 μέτρα με ήπια κλίση, που ρίχνει μια αιχμηρή σκούρα γραμμή κάτω από το πρωινό ήλιο και λάμπει λευκό δύο εβδομάδες αργότερα υπό το βραδινό φως.
- Sinus Iridum & Οροσειρά Jura: Γύρω στην 10,5η ημέρα, το ηλιακό φως πιάνει την καμπύλη κορυφογραμμή της οροσειράς Jura, ενώ ο πυθμένας του παρακείμενου κόλπου βρίσκεται ακόμη στο σκοτάδι, δημιουργώντας το διάσημο φαινόμενο «Χρυσή Λαβή», ορατό ακόμη και με μεγέθυνση 30x.
Σχεδιασμός Τοπίων στο Φως της Σελήνης και Ευθυγραμμίσεις Ορίζοντα
Οι τηλεφακικές φωτογραφίες που δείχνουν μια υπερμεγέθη κεχριμπαρένια Σελήνη να ανατέλλει πίσω από φάρο, θαλάσσιο βράχο ή αλπική κορυφή βασίζονται στην απόσταση φωτογραφικής μηχανής και θέματος, και όχι σε οπτικά τεχνάσματα. Επειδή η Σελήνη καλύπτει περίπου 0,5 μοίρες τόξου στον ουρανό, το να σταθείτε δύο χιλιόμετρα πίσω από έναν πύργο πλάτους δέκα μέτρων κάνει τον σεληνιακό δίσκο να εκτείνεται περίπου 1,75 φορές το πλάτος του πύργου σε κάδρο τηλεφακού 400mm.
«Προγραμματίστε τις φωτογραφίες ανατολής της Πανσελήνου για το βράδυ πριν από την αστρονομική Πανσέληνο, όταν ο δίσκος ξεπερνά τον ανατολικό ορίζοντα δεκαπέντε έως είκοσι πέντε λεπτά πριν από τη δύση του ηλίου, ισορροπώντας τη φωτεινότητα του τοπίου στο λυκόφως με την καθαρή λεπτομέρεια των σεληνιακών maria.» Τεχνική Τηλεφακικών Εφημερίδων
Εξίσου ανταμοιβή είναι το φως της Γης (λάμψη του Λεονάρντο): όταν μια λεπτή ημισέληνος 5% έως 15% αιωρείται στο βαθύ βραδινό ή πρωινό λυκόφως, το ηλιακό φως που ανακλάται από τους ωκεανούς και τα σύννεφα της Γης φωτίζει απαλά το νυχτερινό ημισφαίριο της Σελήνης. Έκθεση 2 έως 4 δευτερολέπτων με φακό 85mm έως 200mm καταγράφει τις γκριζωπές σεληνιακές θάλασσες μαζί με αχνά αστέρια του φόντου στον Ταύρο ή τον Σκορπιό. Συνδυάστε τον χρονισμό της Σελήνης με σκοτεινές νύχτες μετεωριτών στο Παρακολούθηση Μετεωριτών ή επιλέξτε κατάλληλα οπτικά στο Εξοπλισμός Ουρανού.